Contact opnemen?

In 1986 ben ik voor het eerst met SAMEN in contact gekomen. Mijn eerste reis was 4 maanden naar Kerala, in India. Vervolgens heb ik 5 jaar in het bestuur gezeten en een groepsreis begeleid. Deze groepsreis ging ook naar India.

Via een busseis naar een internationale ontmoeting van Taishee, dat georganiseerd was door Jongeren op weg, uit Assel, ben ik bij SAMEN terecht gekomen. Harrie was begeleider van die reis en hij vertelde over derde wereld weekenden, vergelijkbaar met het informatieweekend. Hij nodigde me uit om te komen. Toen ik niet gegaan was belde Harrie mij. Hij had me gemist, dus het volgende weekend was ik wel gegaan. Ik ben daar wekelijks vrijwilligerswerk gaan doen, wat bestond uit koken, spullen verkopen etc. In 1985 is de eerste groepsreis vertrokken en ontstond het idee om voor langere tijd weg te gaan. Het idee om naar India te gaan trok me eerst niet zo, maar al snel bedacht ik me dat er nog een hele wereld was om te ontdekken. Bovendien was het weggaan via de Salesianen erg vertrouwd, ondanks dat er nog niet veel mensen weg waren geweest. 

 

Vroeger hoorde ik al altijd de verhalen die mijn moeder me vertelde. Hoe ze aankwam in India en er overal alleen maar chaos was. Koeien op de straten, bedelaars overal, allemaal geuren door elkaar, veel te warm. Ik had nooit echt het gevoel dat ik dat ook wilde zien. Totdat ik op een gegeven moment de groepsreis naar India tegenkwam. Ik ben gaan kijken met het idee van ‘ik zie wel’ en werd er mega enthousiast van. Daarna ben ik blijven plakken bij SAMEN, zo heb ik in het bestuur gezeten en heb ik in 2018 de groepsreis begeleid, ook weer naar India. 

 

Toen ik Nanda tipte voor de informatieavond vroegen een hoop mensen wel of we het er mee eens waren. Je dochter in India is niet niks, maar ik heb haar die ervaring altijd gegund. Zelf heb ik daar zo’n ongelooflijke mooie ervaring gehad. En ik kende SAMEN, ik heb me daar altijd erg thuis gevoeld. Je wordt er gezien om wie je bent. 

 

Daar sluit ik me helemaal bij aan. En als ik de verhalen die ik gehoord heb vergelijk met mijn eigen ervaringen binnen SAMEN, is vooral het verantwoord vrijwilligerswerk het grootste verschil. Er werd toen ook al wel rekening mee gehouden, maar tegenwoordig wordt je je er meer bewust van gemaakt. 

 

Wat ook anders is, is dat de nieuwsbrief tegenwoordig veel sneller terug in Nederland is. Wij moesten ze via een winkel naar Nederland faxen, en nu is hij met een druk op de knop verzonden.

 

Dat houdt ook in dat er nu meer afleiding is. Je hebt nog steeds je telefoon bij je en bijna elk project heeft nu wifi, dus je blijft makkelijker in contact met je ouders en vrienden bijvoorbeeld. Foto’s en ervaringen delen is veel makkelijker, terwijl het toen soms wel drie weken duurde voordat de post aankwam. 

Daar tegenover staat ook wel dat het contact met de fathers ongeveer hetzelfde is gebleven.

 

De verhalen waar Nanda mee terug kwam waren heel bijzonder. Ik herken mijn eigen verhalen terug. Dat is heel bijzonder, om zoiets allebei te hebben en kunnen delen.

 

SAMEN bestaat dit jaar 35 jaar, ter ere van dit jubileum hebben we verhalen verzameld van mensen die een bijzondere band hebben met SAMEN.