Contact opnemen?

Ik heb kennis gemaakt met SAMEN via de Drie Ranken in Apeldoorn, dat is een kerk. Vrijwilligers van SAMEN die net terug waren gekomen van hun reis deelden daar hun verhaal. Toen dacht ik, dat wil ik ook wel doen, dat is wel iets voor mij. Ik ben toen in 2008 voor een half jaar naar Pondicherry in India als vrijwilliger geweest. Daarna heb ik ook nog twee keer een groepsreis begeleid. In 2011 naar India en in 2013 naar Kenia en Tanzania. SAMEN gaf mij hierin veel verantwoordelijkheden waarvan ik veel heb geleerd. Ik vond het heel mooi om ervaringen door te geven aan nieuwe jongeren. Eerst het voorbereiden van de jongeren op deze ervaring in het buitenland en bij terugkomst blijven veel van deze jongeren nog in actie voor SAMEN. Ik heb de groepsreizen dan ook echt als een van de hoogtepunten ervaren. Ik vond dit heel leuk omdat je samen een traject doorloopt, je hebt een intensieve periode met elkaar als groep. Dit brengt ook best wat spanning met zich mee, door de verantwoordelijkheid en alles dat geregeld moet worden en je hoopt natuurlijk dat alles goed verloopt. Bij de groepsreis hoorde ook de uitzwaaidag in Assel, hier komen alle ouders van alle jongeren die mee gaan bij elkaar en leggen wij van SAMEN uit wie we zijn en wat we allemaal gaan doen tijdens de reis. Dit is allemaal best wel spannend, maar het gaf altijd een voldaan gevoel als je ouders ziet weggaan met het gevoel dat hun kinderen bij SAMEN in goede handen zijn.

Na al deze ervaringen ben ik in 2015 begonnen als coördinator van SAMEN en dat heb ik bijna 4 jaar gedaan. In de tijd die ik bij SAMEN ben geweest, dus vanaf dat ik in 2008 weg ben geweest tot het moment dat ik weg ging is er veel veranderd. Toen ik naar India ging werd er met de voorbereiding vooral gekeken welk effect de reis op de vrijwilliger had, bijvoorbeeld wat het afscheid van het project met jou zou doen. In de periode daarna is de focus meer gaan liggen op het belang van het project en de kwetsbare doelgroep waarmee je werkt.  Hierin is de focus meer komen liggen op de hechting van straatkinderen, afstand, welke rol je aanneemt als vrijwilliger en welke rol juist niet. Een moment dat me heel erg bij is gebleven in mijn tijd als coördinator was dat ik midden in de nacht wakker werd gebeld omdat er twee vrijwilligers die naar India gingen niet de grens over mochten. Uiteindelijk zijn ze toen naar Sri Lanka gevlogen waar ze opgevangen zijn door Don Bosco in Sri Lanka. Op zo’n moment kun je niet veel doen, maar je voelt je wel verantwoordelijk. Het enige wat je dan kunt is je vrijwilligers steunen en hopen dat het goed komt. Gelukkig kwam het dat ook en werden ze heel goed opgevangen door Don Bosco Sri Lanka. Dat is sowieso iets dat me erg is bijgebleven. Het hele geheel van Don Bosco, het gevoel dat je deel uit maakt van een wereldwijde organisatie. Ik ging dan op een projectreis naar bijvoorbeeld Ecuador, dan stapte ik het vliegtuig uit en het eerste wat ik zag was een bordje met daarop ‘Don Bosco’, dan weet je dat het goed zit en word je met open armen ontvangen. 

SAMEN bestaat dit jaar 35 jaar, ter ere van dit jubileum hebben we verhalen verzameld van mensen die een bijzondere band hebben met SAMEN. Daarnaast komen we op 6 oktober samen in Assel om dit te vieren, ben je er bij?