Contact opnemen?

Anders dan de andere projecten in India, is dit project niet onderdeel van Don Bosco. Karunalaya is opgezet door een oud-medewerker van Don Bosco. Karunalaya richt zich op de rehabilitatie en opvang van straatkinderen. Er is zowel een jongens als een meisjes project. Het project onderneemt veel activiteiten, zo deden de kinderen mee aan het WK voetbal voor straatkinderen.

Waar is het project?

Chennai is de op vier na grootste stad van India. Tot 1996 werd de stad Madras genoemd. Chennai is een cultureel en educatief centrum, waar onder meer de Universiteit van Madras en verschillende dans- en muziekacademies zijn gevestigd. Het is ook het centrum van de Tamil-talige filmindustrie en wordt om die reden wel 'Kollywood' genoemd. Hoogtepunten in Chennai zijn de Kapaleeshwarar tempel, het jaarlijkse Chennai Music & Dance Festival en het twaalf kilometer lange strand.

vrijwilligerswerk India

Wat doet het project?

Karunalaya beschikt over een jongens en meisjes kindertehuis, ongeveer op een kilometer afstand van elkaar. In elk huis wonen gemiddeld zo'n dertig kinderen. Het exacte aantal kan per week/maand verschillen. Er werken veel mensen voor Karunalaya, maar als vrijwilliger krijg je vooral te maken met de medewerkers die dicht bij de kinderen staan. In het meisjeshuis werken drie medewerkers; een coördinator, een toezichthoudster voor overdag en een toezichthoudster voor 's nachts. In het jongenshuis zijn twee bewaarders die 24 uur per dag en zeven dagen in de week in het kindertehuis wonen. Naast hen is er overdag (op zondag na) een extra toezichthouder. Alle drie zetten zich ook in voor onderzoek naar waar de zwervende kinderen vandaan komen en of ze nog een plek hebben (familie, gezin) om naar terug te gaan. Is dit het geval dan wordt het kind terug naar huis gebracht.

Rehabilitatie is een belangrijk doel voor Karunalaya. Door het aanbieden van structuur, veiligheid en schoolmogelijkheden kunnen de jongens en meisjes zich opnieuw integreren in de samenleving en een toekomst opbouwen. Het project besteed ook veel aandacht aan extra vaardigheden zoals sport en spel. Zo is er bijvoorbeeld een scouting club.

Naast de opvang zet Karunalaya zich ook in voor de bewoners van probleem gebieden, zoals een door een tsunami getroffen woonwijk. Vanuit Karunalaya worden diverse ontwikkelingsprogramma's gecoördineerd.

Wat kun jij als vrijwilliger doen?

Op beide projecten kun je bijvoorbeeld Engelse les geven door middel van leuke liedjes en dansjes. Na schooltijd hebben de kinderen vrije tijd en kun je bijvoorbeeld met ze tekenen, verven of sporten. Daarnaast vinden de kinderen het ook heel leuk als je ze meeneemt voor een dagje uit. In overleg met de directeur kun je bijvoorbeeld uitjes naar het strand of de bioscoop organiseren. Het is ook mogelijk mee te gaan naar de wijken met de sociale programma's. Je verblijft in een kamer op het meisjesproject, het jongensproject of bij de familie van directeur Paul.

Kosten

Dit project is onderdeel van het Erasmus+ programma van SAMEN. Dit betekent dat veel van je eigen kosten vergoed worden. Denk hierbij aan je vliegticket, je verblijf en eten op het project en een aanvullende ziektekostenverzekering. Voor meer informatie over kosten en de mogelijkheden van Erasmus+, kijk op de kostenpagina.

Meer informatie

Meer weten? Lees de ervaringen van oud-vrijwilligers op hun blogs of bekijk één van onze youtubeflilmpjes.

Het project heeft ook een eigen website en Facebookpagina. Daarnaast geeft dit filmpje een korte impressie van Karunalaya.

"We gingen op scouting kamp met de kinderen. Voelde mijzelf eerst nutteloos. Ik verstond er niets van, want alles was in Tamil. Toen werd mij ineens gevraagd om de kinderen bezig te houden. Bedenk maar spelletjes voor de kinderen. Ik werd even voor het blok gezet, maar werd wel betrokken in de planning en mocht iets doen. Was daar erg blij mee. Dit werd mijn taak gedurende het kamp. Wanneer er even niets te doen was, werd ik opgetrommeld om spellen te doen. De spellen waren eigenlijk heel simpel, maar dat was voldoende om de kinderen te laten lachen. Estafette, zingen, concentratiespelletjes en samenwerkingsspellen kwamen aan bod." - Marleen -
“We lopen hier gewoon rond alsof het ons huis is. We kletsen met de jongens, doen mee met hun activiteiten en zij met die van ons. Zo zat ik vanmorgen rustig buiten met een zakje gekleurde draadjes om armbandjes te maken. Al snel zaten er wat jongens om mij heen die hun eigen creaties maakten. Zo spontaan is veel leuker dan de kinderen forceren iets te doen omdat wij denken dat dat leuk is.” – Carolijn-