Contact opnemen?

Verspreid over de stad Santa Cruz werkt Proyecto Don Bosco aan rehabilitatie, scholing en opvang van straatkinderen en straatjongeren. Daarnaast zijn er ook verschillende projecten waar met andere doelgroepen dan straatkinderen wordt gewerkt. Als vrijwilliger wordt je onderdeel van een groep internationale vrijwilligers en ben je actief op één of meerdere deelprojecten.

Waar is het project?

Santa Cruz de la Sierra ligt in het oosten van Bolivia. De stad bevindt zich in de provincie Andres Ibañez. Dit gedeelte van Bolivia is het laagland en het is er het grootste gedeelte van het jaar heerlijk zonnig en warm. Santa Cruz is sinds de jaren 60 gestaag gegroeid van een dorp met enkele tienduizenden inwoners naar een miljoenenstad. Santa Cruz is één van de snelst groeiende stedelijke gebieden in Zuid-Amerika.

Wat doet het project?

Proyecto Don Bosco biedt transitiezorg aan straatkinderen en -jongeren of jongeren die om één of andere reden te maken hebben met een situatie van armoede en uitsluiting. Het project bestaat uit verschillende locaties verspreid over de stad. Techo Pinardi en Patio Don Bosco vormen samen de belangrijke ‘1e stap’ voor veel jongens. Naar Techo kunnen straatkinderen komen voor een warme maaltijd en overnachting en de patio Don Bosco zorgt voor dagbesteding.
La Granja Moglia is het vervolg project op Techno Pinardi en Patio Don Bosco. Hier komen kinderen terecht die los willen komen van het straatleven en een nieuw leven willen opbouwen. Het project ligt buiten de stad in een rustige omgeving met veel dieren. La Granja is het Spaanse woord voor boederij. Na La Granja Moglia kunnen kinderen die (nog) niet terug naar huis kunnen terecht bij Hogar Don Bosco. Dit is het grote project met een opvang en een school is.

Het project Barrio Juvenil zou je kunnen vergelijken met een soort begeleid wonen. Jongens hebben hier alleen of met z’n tweeën een huisje dat ze runnen. Ook is er de mogelijkheid om hier een beroep te leren. Het project heeft bijvoorbeeld een eigen houtzagerij.  Het laatste project is Mano Amiga. Dit project is voor kinderen die snel opvang nodig hebben. Het project is opgestart omdat er opvang nodig was voor jongeren die uit huis geplaats werden. Er zitten hier zowel jongens als meisjes, die meestal geen straatkinderen zijn geweest, maar met andere problematieken te maken hebben hebben. Het is hiermee ook een project dat probeert te voorkomen dat kinderen op straat belanden.

Als vrijwilliger ben je te gast op het project. Je doel is een meeleefervaring. Vanuit een bescheiden gastrol kan je een steentje bijdragen, maar besef dat je geen structurele verandering gaat bereiken. Voorbeelden van bijdrages van vrijwilligers vind je in onze best practices en op de pagina: 'impact van SAMEN'.

Wat kun je als vrijwilliger doen?

Voor vertrek en bij aankomst heb je contact met de directeur van het project over je mogelijke taken. Vrijwilligers verblijven in een vrijwilligershuis vanaf waar zij naar de verschillende projecten gaan. Afhankelijk van je achtergrond en de behoefte wordt je toegewezen aan één van de deelprojecten. Hier ondersteun je lokale medewerkers. Vrijwilligers helpen onder andere bij de zwemles van de Hogar Don Bosco school, bij activiteiten op Mano Amiga of bij praktische begeleiding op Patio Don Bosco. Naast dat je bepaalde tijden werkt, ben je ook aanwezig bij verschillende activiteiten op het project. Zo kan je in de middag altijd meesporten en spelen bij de Hogar.

Kosten

Dit project is onderdeel van het Erasmus+ programma van SAMEN. Dit betekent dat veel van je eigen kosten vergoed worden. Denk hierbij aan je vliegticket, je verblijf en eten op het project en een aanvullende ziektekostenverzekering. Bij Proyecto Don Bosco lunch je meestal mee op het project. Voor het avondeten kook je met de andere vrijwilligers in het huis. Voor meer informatie over kosten en de mogelijkheden van Erasmus+, kijk op de kostenpagina.

Meer informatie

Meer weten? Lees de ervaringen van oud-vrijwilligers op hun blogs of bekijk één van onze youtubeflilmpjes

"Omdat de jongens onderling vaak ruzie kregen besloot ik activiteiten te organiseren waarin ze moesten samenwerken en delen. We gingen bijvoorbeeld koekjes of pizza's bakken in kleine groepjes. De kinderen moesten het deeg verdelen, er vormpjes uit maken en het versieren of beleggen. Het was af en toe lastig voor ze om de beperkte hoeveelheden eerlijk te delen en te zorgen dat iedereen kon deelnemen aan de activiteit. Maar uiteindelijk kreeg iedereen de kans om mee te doen en waren ze erg trots op het eindresultaat." - Miryea -
"Carnaval in Nederland lijkt dus erg op dat wat hier gevierd wordt. Hier voegen ze alleen nog iets toe. Het is de gewoonte om met waterballonnen te gooien. Als je geluk hebt zit er water in, maar meestal zijn deze gevuld met verf. Door de straten van het centrum loopt iedereen met tassen gevuld met waterballonnen om deze zo hard mogelijk op elkaar te gooien en alles onder te smeren met verf en schuim en gelukkig ook af en toe een beetje water. Ik ben met de jongens van Techo mee gaan doen aan deze gekkigheid. Wat een feest. We zijn 2 uur bezig geweest met het maken van ongeveer 200 miljoen waterballonnen en binnen een uur waren ze allemaal op. Naast het gooien moest er natuurlijk ook geïncasseerd worden. Ik heb nog nooit zo erg op een regenboog geleken. Maar het was prachtig." - Jonas -